|
نقشه برداري علمي است كه رياضيات عملي را با فنون اندازه گيري و هنر
ترسيم توأم نموده و بوسيلة آن قطعاتي از سطح زمين را با كلية عوارض
آن در روي صفحة افقي نمايش مي دهد
به طور كلي نقشه برداري را مي توان علم تهيه و پياده كردن
نقشه دانست. ولي به دليل گستردگي زياد اين علم در دنيا، تعريف بالا را نمي
توان جامع دانست. كنترل كارهاي اجرايي و تعيين ميزان نشست ساختمانها در
عمليات ساختماني و مونتاژ واحدهاي توليدي و صنعتي، طرحهاي مربوط به تسطيح
اراضي در شهرسازي و كشاورزي، كنترل دائمي انحراف سدها از نظر فشار آب در
تأسيسات آبي، انتقال نقاط و امتدادها در معادن و راههاي زير زميني، بررسي
تغييرات پوستة زمين در زمين شناسي، تعيين ميزان عمق آب و تهية نقشه هاي
دريانوردي در كشتيراني و بندرسازي، تهية نقشة ابنيه و آثار تاريخي در
باستانشناسي، پيكره هاي ديگري از دامنة فعاليتهاي نقشه برداري را تشكيل مي
دهد
به
غيراز رياضي و فيزيك كه مبناي مبحثهاي مختلف نقشه برداري است رشته هاي
ديگري از علوم و فنون هستند كه به طور مستقيم در كار تهية نقشه دخالت
دارند، روي اين اصل نقشه برداري را به دو مفهوم اصلي و جداگانه تعريف مي
كنند مفهوم عام و مفهوم خاص
مفهوم
عام آن عبارت از جميع علوم و فنوني است كه در چاپ و تهية نقشه دخالت دارند
كه در برابر كلمة كارتوگرافي استفاده مي شود
مفهوم
خاص نقشه برداري عبارت از يك سلسله اندازه گيريهاي طولي (افقي و عمودي) و
زاويه اي و انجام محاسباتي بر روي اين اندازه گيريها و سرانجام ترسيم نتايج
حاصله بر صفحة تصوير است
|
